Van overleven naar leven als moeder
Share
Over vrijheid, zachtheid en terug thuiskomen bij jezelf
Er zijn momenten waarop je het gewoon weet.
Dat het niet meer klopt hoe je leeft.
Niet omdat je ondankbaar bent.
Niet omdat je het slecht doet.
Maar omdat je voelt dat je al te lang aan het overleven bent.
Altijd alert.
Altijd bezig.
Altijd zorgend.
En ergens onderweg…
ben jij een beetje kwijtgeraakt waar jij eigenlijk gebleven bent.
Misschien herken je dit:
-
je staat op met een vol hoofd
-
je gaat slapen met een leeg gevoel
-
je reageert sneller dan je zou willen
-
en ’s avonds vraag je je af waarom je zo moe bent, terwijl je “toch niets speciaals hebt gedaan”
Als moeder wordt er veel van je gevraagd.
Maar wat zelden benoemd wordt, is wat dat op lange termijn met je doet.
Overleven is geen zwakte
Veel moeders denken dat er iets mis is met hen.
Dat ze sterker zouden moeten zijn.
Rustiger. Geduldiger. Beter georganiseerd.
Maar wat ik zie — bij mezelf en bij zoveel andere moeders —
is dat we vaak niet zwak zijn, maar uitgeput.
Overlevingsstand ontstaat niet omdat je faalt.
Het ontstaat wanneer je te lang moet dragen zonder voldoende steun, rust of ruimte.
Je lichaam en zenuwstelsel doen dan precies wat ze moeten doen:
ze blijven alert.
Ze blijven paraat.
Ze houden je recht.
Tot het niet meer gaat.
Niet om je tegen te werken,
maar om je iets duidelijk te maken.
Module 1 – Bewust worden zonder jezelf te veroordelen
De eerste stap richting een vrijer leven is niet veranderen.
Het is zien.
Zien hoe je lichaam reageert.
Zien hoe je altijd maar doorgaat.
Zien hoe weinig ruimte je jezelf gunt.
Zonder analyse.
Zonder drama.
Zonder oordeel.
Bewustwording hoeft niet zwaar te zijn.
Het kan zacht zijn.
Een moment waarop je eerlijk zegt:
“Dit is waar ik nu sta.”
En dat is genoeg om iets in beweging te zetten.
Emoties zijn geen probleem
Wanneer je al lang in overlevingsstand staat,
komen emoties vaak ongelegen.
Boosheid.
Verdriet.
Prikkelbaarheid.
Schuldgevoel.
We hebben geleerd dat we ze moeten beheersen, wegduwen of oplossen.
Maar emoties zijn geen fout.
Ze zijn signalen.
Ze vertellen je niet wat je verkeerd doet,
maar waar iets te veel is geworden.
Module 2 – Emoties reguleren zonder jezelf te verliezen
Emoties reguleren betekent niet dat je altijd rustig moet blijven.
Het betekent dat je bij jezelf kan blijven, ook wanneer het stormt.
Dat je leert voelen:
-
wanneer iets je raakt
-
wanneer je over je grens gaat
-
wanneer je lichaam om pauze vraagt
Niet door erover te denken,
maar door opnieuw contact te maken met je lichaam.
Want echte rust begint niet in je hoofd.
Ze begint lager.
Dieper.
Van reageren naar kiezen
Een van de grootste verschuivingen die je kan maken als moeder,
is leren dat je niet altijd meteen hoeft te reageren.
Dat er ruimte mag zitten tussen wat je voelt en wat je doet.
Soms is regulatie:
-
even niets zeggen
-
de kamer uit stappen
-
een ademhaling langer uitblazen
-
beslissen om vandaag geen beslissing te nemen
Dat is geen zwakte.
Dat is wijsheid.
Module 3 – Terug leren kiezen voor jezelf
Vrijheid als moeder zit niet in alles loslaten.
Het zit in bewust kiezen.
Kiezen waar je je energie aan geeft.
Kiezen waar je stopt met pleasen.
Kiezen om jezelf niet langer te verliezen in verwachtingen.
Dat vraagt geen grote ommezwaai.
Het vraagt kleine, consequente keuzes.
Keuzes die je dichter bij jezelf brengen,
in plaats van verder weg.
Je hoeft niet perfect te zijn
Veel moeders dragen zoveel schuldgevoel met zich mee.
Omdat ze uitvlogen.
Omdat ze te moe waren.
Omdat ze niet altijd de moeder waren die ze wilden zijn.
Maar wat als herstel belangrijker is dan perfectie?
Wat als je kinderen niet leren van jouw foutloosheid,
maar van jouw eerlijkheid?
Van zien dat emoties er mogen zijn.
En dat je altijd kan terugkomen naar verbinding.
Module 4 – Leven in plaats van overleven
Een vrijer leven betekent niet dat alles rustig of makkelijk wordt.
Het betekent dat jij aanwezig bent in je leven.
Dat je voelt wanneer iets niet klopt.
Dat je jezelf serieus neemt.
Dat je ruimte maakt voor wie jij bent — naast je rol als moeder.
Vrijheid is geen eindpunt.
Het is een pad.
Een pad waarop je steeds opnieuw mag afstemmen:
“Wat heb ik nu nodig?”
Een zachte uitnodiging
Als je dit leest en voelt:
“Dit raakt iets in mij”
dan is dat geen toeval.
Misschien ben je niet op zoek naar meer tips.
Maar naar meer ruimte.
Meer rust.
Meer eerlijkheid.
Meer leven.
Ik werk momenteel aan een online traject
voor moeders die voelen dat het anders mag.
Niet harder.
Maar vrijer.
Tot dan mag je hier alvast beginnen:
met luisteren naar jezelf.
Met vertragen.
Met mildheid.
Dat is geen kleine stap.
Dat is de start van iets nieuws.